حبيبتى

اتركنى ارحل و سا اختار لكى الطريق سارحل بقاربى بحثآعنكى و عن الحبيب و عن الرفيق

و سااصل لشط النجاة فى ظلمات البحر الغريق

و لان يهمنى موج البحر ولا الطلتم بين الماء و الصخر

فان كتبت لى النجاة سابدء معكى الحياة

الحياة التى كلن منا يحلم بها و ينتظر الاخر فى اول طريقها

فادعى لى من قلبك ان اصل لشط النجاة حتى القاكى تنتظرنى فى منتها انتى و الحب و الحياةو ساقول لكى ها انا يا حبيبتى ليس فى قلبى شى سوء حبك فقبلينى فى مملكه قلبك ملك او مملوكا

لا يهمنى سوء حبك فان ظل موجود سااصبح اسعد من فى الوجود

اما يا غزلان  ان ضل قاربى الطريق و لم اجد الحبيب ولا الرفيق

سا اغلق على حبك داخل قلبى ببابآ من حديد حتى لا يدوب فى الحب مثل الماء عندما يدوب فيه الجليد

و ساعلن غضبى على العالم حولى على كل انسان لم يمد لى يده و ينتشلنى من وسط البركان

فكلا منهم ضحك على و قال انك اول انسان تبحث عن الحب فى هذا الزمان

فاين الحب يا صاحب هذا القلب فلقد انتهى الحب فلا تموت انت و قلبك فلان تاجد بيننا الحياة ولان تصل لشط النجاة ولكنى يا غزلانيا كل الحب و الحنان ساصل الى الحب ان كان قريب او بعيد فبوجودك جانبى سيصبح الحزن سعيد و سيكون الحلم اكيدفلا تستعجلى و تختارى فهل عندك من جديد

يا هديه قلبى من الرحمن سابحر بسفنتى بلا قبطان و سارسى على اى الشطان على شاطى به حبيب يحملى غصن ريحان ام شاطى به جرح لان يقدر ان يداويه الزمان

غزلان

انتى نارآ و عذاب لا ينتهيان انتى حبا و حرمان لماذا لا نكون قلبان و روحان فى جسد  انسان  يا اجمل ورده فى بستان انتى انسيا ام عروسا من الجان ام انتى ياقوته فى بحر الؤلؤ و المرجان

غزلان

يا هبة رب الارض و السماء فاين الحب و الصفاء اين العشق و ليس الجفاء اين الصدق و العطاء لماذا لا تسمعى كل هذا النداء فالحب يا معشوقتى ليس فيه كبرياء

غزلان

يا اعز و احب الناس يا نور عينى انتى اغلى من الزمرجد و الماس يا قلبآ يملؤه الاحساس و روحآ تحيا بالحب و الاخلاص

غزلان

انى اعشق فيكى الصفاء هل انتى شمسآ لا بل انتى بدرآ يتلالأ بالضياء لا بل انتى قمرآ يونير ليل الشتاء لا بل انتى نجمآ عالى فى السماء انتى جرحا و دواء انتى فراقآ و لقاء بل انتى فرحا و بكاء فان لم تريحى قلبى سااشكولرب الارض و السماء سا اشكو لرب الارض و السماء سا اشكو لرب ارض و السماء

غزلان يا اجمل امراة فى خيالى فحبى لكى يملؤ الكون كله و الفضاء